مرغ سحر ناله سر کن

داغ مرا تازه تر کن

ز آه شرر بار ، این قفس را

بر شکن و زیر زبر کن

بلبل پر بسته ز کنج قفس درا

 نغمه آزادی نوع بشر سر

وز نفسی عرصه این خاک توده را

 پر شرر کن

 ظلم ظالم ، جور صیّاد

  آشیانم ، داده بر باد

 ای خدا ، ای فلک ، ای طبیعت

 شام تاریک ما را سحر کن

نو بهار است ، گل به بار است

ابر چشمم ، ژاله بار است

این قفس ، چون دلم ، تنگ و تار است

شعله فکن در قفس ای آه آتشین

دست طبیعت گل عمر مرا مچین

جانب عاشق نگه ای تازه گل ، از این

 بیشتر کن بیشتر کن بیشتر کن

مرغ بیدل ، شرح هجران ،

مختصر ، مختصر کن

                                                         بهار