گاهی تمام حقیقت پشت واقعیت گم می شود/ گاهی آنچه باید شود آنچه نباید شود می شود/ گاهی آنکه در دیده است در دل رسوب می شود/ گاهی باید از دیده رفت تا در دل ماند حتی به قدر خاطره ای کوتاه/ گاهی باید دریای غصه های خدا شوی تا توان خروش یابی/ گاهی جایی که باید دل به دریا زد همین جاست/ گاهی دلت برای خودت تنگ می شود و گاهی باید به آسمانت با این همه ستاره فانوسی نیمه جان بیاویزی تا دلت، دل بماند...